uit ‘Amerikaan in Parijs’, Ernest Hemingway

Toen de lente kwam, zelfs al was het geen echte lente, bestonden er geen andere problemen dan de vraag waar we ons het gelukkigst zouden voelen. Het enige dat de dag kon bederven waren de mensen en als je maar geen afspraken maakte, was elke dag onbegrensd. Het waren altijd de mensen die je geluk beperkten, behalve dan die enkeling die even goed als de lente zelf was.

~ door dirktuypens op maart 28, 2009.