Vorige zaterdag organiseerde de PVDA+ in Turnhout een persconferentie. De regionale televisiezender RTV werd hierop uitgenodigd, maar stelde als voorwaarde voor hun komst dat Dirk Tuypens aanwezig moest zijn. Geen probleem. Plaats van afspraak was een klein lokaaltje in cultuurcentrum De Warande. Ik heb daar nogal omstandig een aantal redenen uiteengezet waarom ik kandidaat ben bij de komende verkiezingen. Mijn betoog werd integraal gefilmd. Vervolgens trokken we naar het winkelcentrum, waar de RTV-reporter nog een uitgebreid interview afnam van Peter Mertens en van mezelf. Ruim voldoende materiaal dus om een behoorlijke reportage te maken. Het was dan ook bijzonder ontnuchterend om in de RTV-nieuwsuitzending van maandag het resultaat te zien: een item dat precies één minuut en twintig seconden duurde en waarin van mijn uiteenzetting en interview welgeteld één onbeduidende zin overbleef. Het illustreert nog maar eens hoe triest het in medialand gesteld is. En dus zal ik hier met plezier herhalen wat ik op de persconferentie gezegd heb, maar wat voor RTV het uitzenden niet waard was:

‘Vorige week stond in De Standaard een redactioneel artikel waarin gesteld werd dat de politici bang zijn voor de kiezer. Dat lijkt mij een juiste perceptie, die bovendien  niet alleen opgaat voor de verkiezingen die nu voor de deur staan. Bij elke verkiezing zie je hetzelfde fenomeen. In de directe aanloopperiode naar de verkiezingsdatum, op het moment dat de zogeheten verkiezingskoorts uitbreekt, zie je plots hoe politici op de toppen van hun tenen gaan lopen en schichtig om zich heen kijken. Ze zijn als de dood om door de kiezer pijn gedaan te worden. En in diezelfde periode zie je ook hoe alle politici zich uit de naad werken om bij het kiezerspubliek te scoren. Zo snel mogelijk zo veel mogelijk scoren, daar komt het op aan. Dat zijn twee dingen die de moeite waard zijn om even bij stil te staan.

Om te beginnen de angst. Waarom zijn politici in deze campagnetijd zo bang? Misschien moeten we daarom eens teruggaan naar 2007, naar het glorieuze overwinningsmoment van Yves Leterme. De man van achthonderdduizend stemmen verkondigde toen onder meer dat de nieuwe regering tweehonderdduizend jobs zou creëren. Een belofte die hij eenvoudigweg van zijn voorganger Verhofstadt overnam. Die laatste heeft jarenlang hetzelfde beweerd, maar heeft het nooit kunnen realiseren. Een jaar na Letermes overwinning bevinden we ons in een desastreuze financieel-economische crisis en worden mensen met duizenden tegelijk op straat gezet. Nu vind ik het zeer moeilijk om te geloven dat Yves Leterme en al zijn collega’s op dat hoge politieke niveau in 2007 niet wisten dat deze crisis er zat aan te komen. Deze crisis komt niet zomaar uit de lucht vallen. Jarenlang werd hij door topeconomen over de hele wereld voorspeld. Het was alleen maar afwachten wanneer hij zou toeslaan. Leterme en co wisten heel goed dat het systeem zichzelf aan het ondergraven was. Maar met een uitgestreken gezicht beloofden ze tweehonderdduizend jobs. Vandaag hebben de tenoren van de Belgische politiek dan ook een ernstig geloofwaardigheidsprobleem. In hun schoenen zou ik ook bang zijn voor de kiezer.

En dan die drang om te scoren. Het is interessant om te zien op welke manier dat gebeurt. Flashy campagnefoto’s, goedkope slogans, modder gooien, schandalen onthullen,…alles is goed. Alles behalve inhoud. Het politieke terrein is, net als alle andere terreinen in onze samenleving, onderhevig aan een verregaande vervlakking. Politiek is een commercieel product geworden, dat met commerciële strategieën aan de man moet worden gebracht. Politiek wordt verkocht als waspoeder. En in een gecommercialiseerd politiek landschap wordt de burger niet serieus genomen. Hij wordt er behandeld als een dwaze, gedachtenloze consument, die niets anders te doen heeft dan kritiekloos slikken wat hem wordt voorgeschoteld.

In wat ik tot hiertoe geschetst heb, zitten voor mij al twee belangrijke redenen om aan te sluiten bij de PVDA+. Ten eerste is de PVDA+ een partij die niet bang is voor de kiezer. Ze heeft daar ook geen enkele reden toe. Het is een partij met een open en eerlijk programma. Er zijn geen verborgen agenda’s, geen persoonlijke belangen. Er worden geen valse beloften gemaakt. Het programma dat op tafel ligt, is het programma waarvoor men wil gaan, niet meer of niet minder. De PVDA+ is ook eerlijk wat betreft haalbaarheid en perspectieven. Er worden geen wonderen of goocheltrucs in het vooruitzicht gesteld. Het realiseren van een rechtvaardige en sociale samenleving gaat nu eenmaal niet van vandaag op morgen. Het is een werk van zeer lange adem. Ten tweede is de PVDA+ een partij die de burger heel ernstig neemt. Het is een partij die iedereen wil aansporen om op een actieve manier deel te nemen aan het politieke bedrijf. Ze wil dat mensen over politiek nadenken en een groot politiek bewustzijn ontwikkelen. De PVDA+ gaat daarmee regelrecht in tegen de huidige tendens om bij het grote publiek een dodelijke politieke desinteresse te cultiveren.

En dan is er natuurlijk het programma van de partij. Ik onderschrijf dat programma graag. Omdat het een echt sociaal programma is, in het belang van iedereen. Ik wil iedereen aanraden dat programma eens rustig door te lezen. Ik vraag mij namelijk af welk zinnig mens dit programma zou verwerpen. Want wie gaat mij nu in alle ernst vertellen dat het absoluut niet kan dat er een gezondheidszorg ontwikkeld wordt die kwalitatief hoogstaand, voor iedereen toegankelijk en vrijwel kosteloos is? Wie gaat mij zeggen dat het niet kan dat het onderwijs een kwalitatieve impuls krijgt door meer mensen en middelen ter beschikking te stellen, door een degelijke en brede algemene vorming aan te bieden die niet alleen gericht is op het klaarstomen van jonge mensen voor de markt? Wie gaat mij zeggen dat het onaanvaardbaar is om een tewerkstellingsbeleid uit te bouwen dat mensen een echte, vaste job wil bieden met een degelijk loon, dat komaf maakt met de interimmarkt en de hamburgerjobs, dat aandacht heeft voor de kwaliteit van het werk en ijvert voor menselijke werkomstandigheden? Wie zegt mij dat het onaanvaardbaar is om een openbaar vervoer te ontwikkelen dat een echt alternatief kan zijn voor de auto en het verkeersprobleem? Wie gaat er zeggen dat het onverantwoord is om het btw-tarief voor gas en electriciteit terug te brengen van 21% (tarief voor luxeartikelen) naar 6% (tarief voor producten die beantwoorden aan onze basisbehoeften)? Het is maar een greep uit het totale programma, maar bij elk programmapunt kan ik een gelijkaardige vraag stellen.’

Zo heb ik zaterdag in Turnhout een aantal redenen voor mijn kandidatuur bij de PVDA+ toegelicht.

Advertenties