rechts

Die van rechts hebben een nieuwe knuffel. Herman Brusselmans, schrijver van een oeuvre dat leest als een cursus grofgebekt en gratuit schelden en schofferen, heeft hen met een column – “Wij van links” – naar nieuwe hoogten van extase gevoerd. De literator van het universum rond de eigen eikel hekelt het tot vervelens toe al door zoveel voorgangers gehekelde “cultuurrelativisme” van die van links. U kent dat, het ondertussen meer dan slaapverwekkende gezeur over de blinde liefde voor couscous, de obsessie met de mythen van racisme en discriminatie, het niet aflatende pamperen van al wie overduidelijk verwend en vertroeteld wordt maar liever rekent op het medelijden wekkend effect van het behoren tot een kansengroep, en vooral natuurlijk het suïcidale omarmen van het geloofsleger van Mohamed. Die van links bieden de slachters van IS met de glimlach hun bleke keel aan.

Het levert de grootmeester van het cynische snotschrift een nieuwe eretitel op: de held van rechts. Of Brusselmans die medaille ook zelf op zijn borst gespeld wil zien, is nog zeer de vraag. Maar dat zal die van rechts een rotzorg zijn. Hoezee, er heeft er zich eentje bekeerd! En dan nog wel een culturo, zo een van die pretentieuze artistiekelingen waarvoor die van rechts altijd wel een vette fluim hebben klaar zitten. Maar zie, één bladzijde geletterd spuugsel volstaat om een schrijver waarin die van rechts nooit geïnteresseerd waren, een ereplaats toe te kennen in het pantheon van de grote helden der Vlaamsche letteren.

Kamerheer van rechts Siegfried Bracke spreekt Brusselmans voortaan aan met “Goede Herman” en out zich als groot bewonderaar van diens werk, dat net zo snel van de band rolt als de sigaretten opbranden tussen zijn vingers. Hij rekent goede Herman nu bij “onze rangen”. Daarmee bedoelt heer Bracke de bonte verzameling van allerlei luiden die het met hem eens zijn dat “de politiek moet doen wat sociaal rechtvaardig is”. En daarvoor ben je vanzelfsprekend nergens beter af dan bij die van rechts. Wat met overvloedig bewijs gestaafd kan worden.

In onze rangen treffen we bijvoorbeeld Liesbeth Homans, die ons op de borst drukt dat racisme geen gruwel of misdaad tegen de menselijkheid is maar een relatief begrip en vooral een excuus voor eigen falen. Brusselmans weet dat ook. Discriminatie bestaat niet, want hij is vaste klant in een Turkse bar en er zijn ook Marokkanen die werk hebben.

Nog in onze rangen vinden we Jan Jambon, die vindt dat er nog meer bespaard moet worden in de sociale zekerheid. Voor flinkse Jan kan er nooit genoeg beknibbeld worden op de karige reserves voor de werklozen, de zieken en de ouden van dagen. De zoveelste onthulling van weggemoffelde fortuinen in Panamese en andere vuile papieren kan daar hoegenaamd niets aan veranderen. Het is dat verdomde klootjesvolk dat alles verziekt, alles opsoupeert en elke balans uit evenwicht brengt. Discipline en verantwoordelijkheid, dat is wat dat profitariaat moet worden bijgebracht.

Wij zien vervolgens Johan Van Overtveldt, ook van onze rangen. Hij toont zich wél erg verontwaardigd over dat Panamese schandaal en belooft dat het een absolute prioriteit zal zijn. Hetzelfde beloofde hij ook al bij de voorgaande rondjes blootleggen van gesjoemel. Prioriteit zal het best wel wezen, maar voorlopig duidelijk niet om er iets aan te doen. Net zoals het ook niet de bedoeling is dat grote bedrijven hun onrechtmatig verkregen belastingvoordelen netjes terug in de staatskas storten. Daar gaat Johan persoonlijk wel even dwars voorliggen.

Theo Francken, nog een topnaam in onze rangen. Een beetje evenwichtsproblemen op de sociale media, waar hij geregeld last heeft van uitschuivers die nogal sterk geuren naar dat onbestaande racisme. Maar hij is ook bedreven in het welwillend deleten van ondoordachte berichten. Bij geheime vergaderingen op Grieks grondgebied durft hij wel eens te pleiten voor het terug in zee duwen van al te opdringerige vluchtelingen, wat hij daarna met klem ontkent, terwijl het in de praktijk lekker wel gebeurt. Francken heeft ongetwijfeld een goede vriendin aan Zuhal Demir, ook van onze rangen, die in het televisieprogramma “Terug naar eigen land” zes afleveringen lang schel trompetterde dat het vluchtelingendrama weliswaar haar hart breekt, maar dat het eigenlijk toch allemaal liegende en bedriegende kloefkaffers zijn.

En daar is dan, last but not least, heer De Wever, zonder wie er van onze rangen überhaupt geen sprake zou zijn. De eerste in rang is woedend, omdat we alles doen om dat moslimvolkje hier welkom te heten, ons uit de naad werken om het alles te geven wat het wenst, om het alle mogelijke kansen te bieden. En dan toont het zijn ware aard en knauwt lelijk in de hand waaruit het rijkelijk heeft gevreten. Stank voor dank. Awel merci! Brusselmans weet het ook, ze willen ons alleen maar naar de kloten helpen. Zonder soldaten op straat kan De Wever niet meer leven en wie naar Syrië trekt, moet liefst zo snel mogelijk doodgaan. En als er toch zo’n strijdlustige knaap terug naar huis komt: naar de vergeetput met hem! Het zijn altijd dezelfden waar we gedoe mee hebben, want een Chinees heeft De Wever nog nooit horen klagen. Nee, het wordt erg moeilijk om de moslims nog graag te zien.

Rare jongens, die van rechts. Ze kennen er wat van, van politiek die doet wat sociaal rechtvaardig is. In hun plaats zou ik ook euforisch worden wanneer een populaire veelschrijver een blijk van overeenkomstig denken geeft.

Die van rechts hebben een curieuze gewoonte. Ze verkondigen voortdurend dat ze eigenlijk niet van rechts zijn. Er zijn er zelfs bij, zoals kamerheer Bracke, die bij hoog en bij laag volhouden dat ze in feite van links zijn. Of nee, het zit nog anders, zij vinden het onderscheid tussen links en rechts alleen nog van belang voor hun schoenen. Zelf zijn ze daar al lang voorbij. Dat heet modern, vernieuwend, voorwaarde voor krachtige verandering. Nochtans is dat verhaal al zeker een kwart eeuw oud. U herinnert het zich wel: er zijn geen ideologieën meer, het einde van de geschiedenis! Behalve als er nood is aan een pispaal. Dan kunnen er niet genoeg zijn van die van links, om ze met alle zonden te beladen en genadeloos aan de schandpaal te nagelen.

Die van rechts lopen dezer dagen de boekhandels plat. In drommen staan ze bij de letter B. Voor het werk van goede Herman, onze held. Of ze er veel uit op zullen steken? Misschien wat inspiratie voor schelden en schofferen. Maar dat kunnen die van rechts zonder Brusselmans ook wel.

Advertenties