OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Bij het lezen van “Graailand”, het jongste boek van Peter Mertens, denk ik aan mijn jongste dochtertje. Ze is vier. Laatst stond ze in de woonkamer om zich heen te kijken en zei dan: “Wij hebben een kasteel.” Waarop ik antwoordde: “Dat is toch wel een beetje overdreven, kind. Zeg maar een gewoon huis.” En dan zij weer: “Ja, maar toch ook een kasteel.”

Ik moet ook denken aan Marc Coucke. Succesvol zakenman die deel uitmaakt van dat kleine clubje van steenrijke mensen dat vindt dat het zich moet onderscheiden van de grote massa “gewone” mensen. Daarom heeft Marc Coucke een kasteel gekocht. In een eenvoudig rijhuis wonen, is beneden zijn waardigheid en stand.

Wel, het kasteel van mijn dochter is duizend keer interessanter dan dat van Coucke. Het is het kasteel van haar verbeelding, van alle mogelijkheden die in haar hoofdje kunnen ontstaan. Het kasteel van Coucke is alleen een pronkstuk waarin hij en zijn gezin naar hartenlust kunnen ronddwalen. En er is nog een belangrijk verschil: het kasteel van mijn dochter is helemaal het hare, niet gekocht met geld dat van de samenleving gepikt werd.

De tegenstelling tussen deze twee kastelen illustreert voor mij waar het in de politiek om moet gaan, waar de uitdaging ligt voor progressieve mensen. Het gaat om hoe we naar de werkelijkheid willen kijken, welke bril we opzetten, welke waarde we aan de dingen toekennen, welke normen we naar voor schuiven om te oordelen of ons leven al dan niet geslaagd en succesvol is.

Progressieve mensen moeten aantonen dat het mogelijk is om de werkelijkheid anders te zien, anders te interpreteren en te beoordelen, aantonen dat het mogelijk is om een andere werkelijkheid te verbeelden, de eerste stap om die andere werkelijkheid ook te realiseren. Dat is een ideeënstrijd. De strijd tussen het kasteel van mijn dochter en het kasteel van Coucke. Over die strijd gaan de vierhonderd bladzijden verontwaardigd politiek proza van “Graailand”. Ik durf het u aan te bevelen.

 

9789462670884

 

 

 

 

 

 

Advertenties